ฉันต้องปิดหน้าคุณก่อนนะคะ
ทำไมล่ะ
เธอจะทำอะไร
ตอนนี้ฉันพูดไม่ได้
- เธอพูดเรื่องตัวเองไปก่อน - อะไรนะ
พูดเรื่องตัวเองสิ
ฉัน...
คือฉัน...
บางทีที่ฉันชอบสารคดี คงเป็นเพราะความมีชีวิตชีวา
มันเคลื่อนไหว มีชีวิต
ฉันอาจจะคิดว่ามันเท่ดี...
ที่ได้เก็บบันทึกทุกอย่าง...
ผ่านกล้องแบบนั้น
ทำไมฉันถึงจำไม่ได้...
ว่าตัวเองในอดีตเป็นยังไง
- หมายถึงตอนไหน - ห้ะ
อดีต
เป็นตั้งแต่เมื่อไหร่นะ
อดีต...
ตอนเจอคุณครั้งแรก ฉันเป็นคนยังไง
ห้ะ
ฉันเหรอ
งั้นเหรอ
ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นคนยังไง
จดจำผมเอาไว้หน่อยนะ
ไม่ใช่ตัวผมนะ
แต่เป็นผมที่มีความสุขตอนอยู่กับคุณ
ถ้าคุณไม่อยู่ตรงนี้ ใครจะจำผมตอนมีความสุขได้ล่ะ
มีช่วงเวลาที่ฉันรู้สึกว่า...
ที่ที่มีฉันอยู่เริ่มจะค่อยๆ เล็กลงกว่าตัวฉัน
มันเจ็บเหมือนตัวฉันโดนบีบให้เล็กลง...
และเจ็บเหมือนมันทำให้ฉันกลับเข้าไปอยู่ในนั้นอีก
เมื่อเป็นงั้น...
ฉันแทบจะหายใจไม่ออก
แต่ก็ต้องผ่านมันไปให้ได้
เพราะฉันต้องจำคุณให้ได้
คุณ...
ใจร้ายมากเลยนะ
ฉันทำเอง ไปทำงานเถอะ
ไม่เป็นไร
- จะกินข้าวเช้ามั้ย - ไม่หรอก
- เดี๋ยวฉันทำเอง - ไม่เป็นไร
จะไม่สายเหรอ
อืม
ผู้กำกับคิม
- ครับ - เรียกเฉยๆ น่ะ
เพราะนายเป็นผู้กำกับ
ผู้กำกับคิม
- ผู้กำกับคิม - ผู้กำกับคิมฮวานดง
- พอเถอะครับ - บางที...
- ฉันก็รู้สึกถึงอำนาจ - นั่นควรจะเป็น...
"ให้ตาย พอเถอะครับ"
- มีเสน่ห์มาก - "พอเถอะ"
รู้สึกได้เลยว่านายมีอำนาจ นายเป็นผู้กำกับแล้ว
ว่าแต่...
- ทำไมคุณถึงมีความสุขจัง - ห้ะ
- ทำไมล่ะ - ทำไมปล่อยผมไป...
แล้วคุณถึงมีความสุข
- ฉันรู้สึกได้ถึงอำนาจ - มันควรจะเป็นแบบ...
"ทำไมปล่อยผมไปแล้วคุณถึงมีความสุข"
มีเสน่ห์มาก
"ทำไมปล่อยผมไปแล้ว คุณถึงมีความสุขขนาดนี้"
- ผมทำแบบนั้น... - ฉันรู้สึกได้ถึงอำนาจ
นายเป็นผู้กำกับแล้ว
"มีเสน่ห์"
"ฉันรู้สึกได้ถึงอำนาจ"
กินเต้าหู้บ้างสิ ผู้กำกับคิม
ช่องนี้จะต้องเจอกับลางร้ายแน่ๆ
ไปกินน้ำปั่นกัน เขาจะเลี้ยง
ผมเลิกกินของหวานแล้ว
งั้นก็ซื้อให้เรากิน คุณไม่ต้องกินก็ได้นี่
ผมมีจุดอ่อนที่ต้องยอมทำแบบนั้นเหรอ
คนอื่นก็ปฏิบัติกับคุณดีนะ นั่นแหละจุดอ่อนคุณ
ผมว่าถึงเวลาที่คุณต้องเลี้ยงเราแล้ว
ผมว่าผมต้องเปลี่ยนงานแล้ว
ไม่มีใครเรียกคุณหรอก
ผมหางานดีๆ ได้โดยที่ พวกเขาไม่ต้องโทรมาเรียก
ผมต้องไปสตูดิโอของนักเขียนจอง...
- ผมกลับก่อนนะ - ห้ะ
- อ้อ - อ้อ
ไปอีกแล้วเหรอ
ที่นั่นมีเครื่องนวดรุ่นล่าสุดรึไง ทำไมต้องไปทุกวันด้วย
เขาเล่นใหญ่มาก
ได้ยินว่าทำงานไม่หลับไม่นอนเลย
เขาทวนสคริปต์นานกว่า แผนการผลิตอีก
เป็นแบบนั้นได้ไง
เขาเขียนงานเยอะกว่าผู้ช่วยนักเขียนอีก
บ้าไปแล้ว นี่อิจฉาจริงๆ เหรอเนี่ย
- ห้ะ - หืม ไม่มีอะไร
คุณควรจะเป็นผู้นำให้เขานะ
เขาไม่รอดแน่ ถ้าเหนื่อยตั้งแต่แรกแบบนี้
ผมก็เป็นงี้ตอนเริ่มกำกับครั้งแรก
แต่เขาไม่เหมือนผมนะ นี่เริ่มทำงานกับผู้กำกับยางแล้ว
- ผู้กำกับยางเหรอ ผู้กำกับภาพยางเนี่ยนะ - ใช่
อะไรนะ
- นั่นคนของผมนะ! - เขาเข้ามาขวางคุณแล้ว
เขายังกล้าขโมยผู้กำกับภาพ มาเลย มีเสน่ห์อะไรขนาดนี้
- อ้าว ผู้กำกับซน - ผู้กำกับยาง
โห มาที่กองถ่ายคนอื่นด้วย มาทำอะไรที่นี่น่ะ
บ้านผมอยู่แถวนี้น่ะ
- คุณไม่ได้อยู่ที่ซังอัมเหรอ - อยู่ๆ
พาจูกับซังอัมอยู่ติดกันเหรอ
ผมถือว่าอยู่ติดกัน ถ้าขึ้นรถเมล์มาได้ ประเทศเราไม่ได้ใหญ่นะ
อ้อ โอเค
กินข้าวก่อนไปสิ อาหารที่นี่อร่อยนะ
ไม่เป็นไร
พี่ตัดสินใจรึยังว่าจะทำ...
- อะไรต่อ - หืม
ฉันต้องทำงานกับฮวานดงไง
- นึกว่าเขาคุยกับนายแล้ว - จริงสิ...
- ผมให้เขาไปหาพี่เอง - อ้อ
เขาเป็นคนโปรดนาย ฉันก็ต้องทำดีด้วยหน่อย
ของนายจะเริ่มถ่ายเมื่อไหร่ล่ะ
ผมเหรอ ก็...
คงจะไล่ๆ กับฮวานดง
อ้อ จริงเหรอ
แปลว่านายก็ทำงานกับชอนมีกัม ในเวลาเดียวกันไม่ได้
- ผู้กำกับศิลป์ชอนมีกัมเหรอ - ผู้กำกับฝ่ายดนตรีคิมแทซองด้วย
ผู้กำกับฝ่ายดนตรีคิมแทซองด้วยเหรอ
ฉันไม่รู้ว่านายดูแลรุ่นน้องดีขนาดนี้
นายนี่สุดยอดไปเลย
อ้อ เพราะนี่เป็นเรื่องแรกที่ฮวานดงกำกับน่ะ
เจ๋งจริงๆ เลย
นายนี่มัน
- ไม่เจ๋งหรอก... - ไอ้นี่
- มาเพื่อทำแบบนี้ใช่มั้ย - ผมขอโทษ
ผมขอโทษ
ไม่เป็นไร อันข้างๆ นั่นแพงกว่า พังมันเลย
- หลุดมือน่ะ - มีอะไร พูดกันดีๆ สิ
มันไหลลงไปเอง
ไหลลงไปยังไง ฉันเห็นนายดันอยู่
- อย่า - เซ็นสัญญาไปแล้วใช่มั้ย
- ขอโทษ - ทำไงดี...
อะไร
คือ...
ผมต้องทำดีกับฮวานดงไว้ เพราะนี่เป็นงานแรกของเขา
ทุกคนที่ทำงานกับผม เป็นมือหนึ่งในวงการ
คุณจะไม่ว่าอะไรใช่มั้ย ถ้าผมเป็นคนเปิดทางให้พวกเขา
ค่ะ
ใช่ ไม่รู้ว่าผมทำตัวเท่ไปมั้ย ผมกังวลอยู่
ว่าคุณจะเป็นห่วงเรื่องนี้
ไม่ต้องห่วงฉันหรอกค่ะ
คุณก็เป็นคนใจดีเหมือนกัน
ทุกคนที่ทำงานกับผมเป็นมือหนึ่ง
แต่คนที่จะมาทำงานกับผมในอนาคต ก็ไม่ได้แย่เหมือนกัน
- ไม่ต้องห่วงนะ - ฉันไม่ได้ห่วงค่ะ
คุณน่าจะห่วงหน่อยนะ
ทำไมฉันต้องห่วงล่ะคะ
- เพราะคุณเป็นนักเขียน - นั่นสิ
คุณเขียนบทแต่ไม่ต้องกำกับ
งั้นคุณจะแยกมันออกมา แล้วก็ห่วงแต่งานเขียนงั้นสิ
ทำไมต้องมาต่อว่าที่ฉันไม่กังวล เรื่องที่คุณบอกว่าไม่ต้องกังวลด้วย
ไม่รู้สิ ผมรู้สึก...
ผมหงุดหงิดนิดหน่อยที่คุณไม่กังวลเลย
ทำไมเป็นงั้นล่ะ
เพราะผู้กำกับเราคือซนบอมซู
- ไปเถอะ ฉันต้องไปดูสตูดิโอ - โอเค
ทำไม
อย่ากลัวสิ เขาแค่ดึงคนของคุณไปเอง
ผมเปิดทางให้เขาไง
โอเค ก็ได้
ผมรู้สึกสบายใจสุดๆ เลย
♪ ทุกอย่างเป็นคำโกหก... ♪
มีอะไรเหรอครับ
หืม
- เรื่องอะไร - คือ...
- คุณเอาแต่มองผม - เปล่านะ
โอเคครับ
เป็นยังไงบ้าง
ก็ดีครับ
ผมจะทำให้ดีที่สุด
- นายควรจะค่อยเป็นค่อยไป ช้าลงหน่อย - ครับ
นั่นล่ะครับ มันเป็นนิสัยผม ช่วยไม่ได้จริงๆ
ช่วยไม่ได้เลยสินะ
ใช่ครับ
ช่วยไม่ได้เลย
ทำงานต่อเถอะ
โอเค
แต่น แต๊น
ขนาดห้องกำลังพอดี วิวสวย แล้วก็เงียบด้วย
รหัสเข้าสตูคือ 1004
อ่านคำอธิบายแล้วค่อยเปลี่ยนก็ได้ค่ะ
โอเค
ส่วนนี่คือห้องน้ำ
สวัสดีค่ะ
เป็นอะไรเหรอ
กล้ามแขนคุณใหญ่ขึ้นนะคะ
ตั้งสติเพื่อน ตั้งสติ
ตั้งสติ!
ได้ยินว่าคุณไม่ชอบหลอดฟลูออเรสเซนต์
ลองเปิดดูสิครับ
อ้อ จริงสิ ที่ระบายอากาศเสีย
ไม่แล้วครับ ผมต้องเปลี่ยนอะไรนิดหน่อย เลยเอาเครื่องมือมา
วันนี้คุณเหมือนช่างเลยนะ
มันเป็นความสามารถช่างพื้นฐานครับ
ขอบคุณนะคะ
ตรงนี้ไว้วางเตียง
เตียงจะมาส่งวันนี้นะ
เอาโต๊ะไว้ตรงนี้ได้...
จะได้ไปทำงานข้างนอก หรือเผื่อรู้สึกอึดอัดเวลาอยู่ในห้อง
โต๊ะมาวันนี้เหมือนกันครับ
ฉันไม่อยากให้คุณนักเขียนดูทีวีนานไป
ถ้าอยู่นานเกินไป...
ฉันจะไม่ได้เจอเพื่อนจินจูที่บ้านเลย
ให้ตาย...
น่ารักขนาดนี้ได้ไงนะ
- โกรธไม่ลงเลย - รักเธอนะ
ฉันไม่สนใจหรอก
ไม่อยากเชื่อเลยว่ามีสตูเป็นของตัวเอง...
ตอนนี้ฉันอยากเพลิดเพลินไปกับมัน ไม่อยากคิดเรื่องอื่น
สตูดิโอแรกของฉัน...
ภูมิใจแทนเธอนะ
หัวเธอดูโตมากเลย
- เธอไม่ควรพูดแบบนั้นนะ! - แค่จะบอกว่าเธอดูดี
ดีจังเลย!
ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาแตะมันเลย
สตูดิโอที่อบอุ่น...
และสงบ
หยุดกินได้รึยัง แกควรจะพลิกมันหน่อยนะ
แม่ก็ทำสิ
ฉันชวนทุกคนมาหมดเลยนะ
มาฉลองฉัน ฉลองกัน
ตายจริง
ลูกสาวฉันได้เป็นคนเขียนบท
ชวนมาให้หมดเลย
มาปาร์ตี้กัน
ไม่เอาเธอ
ทำไมล่ะ เธอดังออก
ผมรู้ว่าดัง แต่เธอไม่ได้อยู่ใน ระดับที่จะเป็นนางเอกได้
ทำอะไรใหม่ๆ หน่อยเถอะ ผู้กำกับหลายคนเรียกเธอไปแคสต์อยู่นะ
รีบแคสต์มาก่อนที่เธอจะได้บทอื่นเถอะ
ไม่เอาเป็นนางเอก
ทำไมต้องอยากเสี่ยงด้วย
ถ้าตัดสินใจจะเชื่อกันแล้ว ก็ต้องเชื่อกันให้สุดทางสิ
ทำไมต้องเถียงกันซ้ำซากด้วย
คุณทำงานกับคนเขียนบทหน้าใหม่อยู่นะ
สไตล์ก็ไม่เหมือนละครเรื่องอื่น
ถ้าช่องเราเสี่ยงจนเกินไป สุดท้ายคุณก็ต้องยอมเอง
จะแคสต์ดาราหน้าใหม่ เป็นนางเอกได้ยังไง
คุณคิดว่าดาราตัวท็อปๆ จะการันตีเรตติงให้ได้งั้นเหรอ
เคยได้คอมเมนต์จากเทรลเลอร์ เป็นศูนย์มั้ย
- การรับรู้เป็นสิ่งสำคัญ - เรามีตัวอย่างดีๆ แล้วนี่
ดูซีรีส์เรื่อง "รีพลาย" สิ
ผมไม่แคร์หรอกนะ ถ้าอยากได้ก็ไปที่ช่องไป
ไม่ต้องมาเสี่ยงที่นี่เลย
แล้วพูดตรงๆ นะ...
คุณก็คนละระดับกับผู้กำกับชินวอนโฮ
อะไรนะ คุณว่าไงนะ
ผมไม่ได้อยู่ระดับเดียวกับผู้กำกับชินวอนโฮเหรอ
- ใช่ - ให้ตาย
ใครเป็นคนทำให้เรื่อง "รีพลาย" ดัง
- ใครทำ - หืม
จะว่าไป...
ทำไมผมถึงอยู่คนละระดับกับเขาล่ะ
ละครดังๆ ของคุณฉายแค่ช่วงวันหยุดนี่
มินิดราม่าก็ไม่ได้ดีอะไรมาก พูดตรงๆ เลย
ผลตอบรับดีทุกเรื่องนะ
แต่มันไม่ได้ปังดังเปรี้ยงหรืออะไร
- ยอมรับเหอะ - ให้ตาย
ผมต้องทำไงเนี่ย
- ต้องทำยังไงกับศักด์ศรีผม - ทำให้เรื่องนี้ดังเปรี้ยงสิ
- ด้วยการแคสต์ดาราตัวท็อป - เช่นใคร
- ให้แคสต์จองจียอนเลยดีมั้ย - แบบนั้นจะดีมาก
โอเคๆ
- โธ่... - แคสต์มาให้ได้นะ
ฉันซนบอมซู ซนบอมซู
เขาทำฉันเสียศักดิ์ศรี...
ผู้กำกับซน มีอะไรถึงได้โทรมาครับ
คุณรู้ใช่มั้ยว่าผมกำลังจะทำละครเรื่องใหม่
ผมยอมทำทุกอย่างเพื่อคุณอยู่แล้ว
- ผมต้องทำอยู่แล้ว - ยกจียอนให้ผม ผมจะดูแลเธออย่างดีเลย
- แย่หน่อยนะ... - ผมรู้ว่าเธอยังไม่มีงาน
เมื่อวานจียอนตัดสินใจ ร่วมงานกับคุณจองฮเยจองไปแล้ว
ผู้กำกับเขาเป็นหน้าใหม่นะ
เราทำงานนี้เพื่อคนเขียนบทครับ
เรามีหน้าใหม่เยอะแยะเลย
ไว้ไปดื่มกาแฟกันบ้างนะครับ
ขอโทษนะ คุณสองคนทะเลาะกันเหรอ
หืม ทำไมล่ะ
- เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน - เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันจริงๆ นะ
จริงมั้ย
คุณสองคนดูอึดอัด
ทำไม เธอไม่ชอบสคริปต์เหรอ
ฉันชอบนะ
แล้วยังไง
ตัวละครหลัก...
เธอโกรธที่ไม่ได้เป็นนางเอก
มันไม่ใช่ว่าฉันอยากเป็นนางเอก
แค่...
พูดตรงๆ นะ...
ฉันก็ต้องอยากเป็นนางเอกอยู่แล้วสิ ฉันแสดงแย่มากเลยเหรอ
ฉันไม่แน่ใจว่าแบบไหนเรียกแสดงดี
บางคนก็พูดอะไรคล่องดี
บางคนก็พูดช้า
ดูต่างกัน พูดก็ไม่เหมือนกัน
แล้วการแสดงที่ดีเป็นยังไง
- ลื่นเชียว - ฉันรู้ว่าแบบไหนที่เรียกไม่ดี
มันจะเห็นเลยว่าโกหก
แปลว่าเธอไม่ได้แสดงไม่ดี ไม่ต้องคิดมากหรอก
ฉันรู้ว่านี่เป็นวิธีบอก ว่าฉันแสดงไม่ดี
ฉันไม่รู้สึกดีมากพอที่จะบอกเธอแบบนั้น
เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า
ก็แค่...
รถมาแล้วครับ
คุณเปลี่ยนผู้จัดการเหรอ
คุณมินจุนคงตัดสินใจจะไปสินะ
ไม่ใช่เรื่องด่วนอะไร ไม่ต้องวิ่งก็ได้
ครับ
แล้วนายก็ควรโทรบอกฉันว่ารถมาแล้ว
ขึ้นมาหาทำไมกัน
- ขอโทษครับ - อืม
อย่าวิ่งนะ
เสียงหายใจนายมัน...
น่าเป็นห่วง
หมายถึง...
คนเราต้องหายใจสิ
นี่ ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ไป
เธอเหมือนแองเจลิน่า โจลีเลย
ผมจะลาสักสองสามวัน
ผมไม่สนว่าคุณจะไล่ผมออกมั้ย
สมัยนี้หางานยากจะตาย ทำไมถึงยังทำแบบนี้อีก
ทำอะไรวะ
เฮ้ย ฉันเป็นประธานนะ
แม่
วันนี้หนูยอมหลายอย่างแล้วนะ
หนูรู้ว่ามันยาก แต่รอบนี้แม่ต้องยอมนะ
จริงๆ นะ...
นี่มันมากเกินไป...
ถอยไปเลยนะ ไม่งั้นฉันจะเอาลูกโป่งมาไว้ด้วย
บอกให้รู้ไว้นะว่ามีนี่เป็นธงของทุกประเทศ
ว่าแต่ แม่ชวนมาใครมาบ้างเนี่ย
ที่นี่เล็กเกินไป
เราจะทำแบบอเมริกันสไตล์
- ยืนปาร์ตี้กัน - ปาร์ตี้ยืนเนี่ยนะ
ที่นี่เหรอ
ใช่
จะกลับบ้านกี่โมง
คืนนี้ดึก มีทานมื้อค่ำกับทีม ที่สตูดิโอนักเขียนอิม
นายไม่เห็นบอกฉันเลย
มันกระทันหันน่ะ
จะกระทันหันแบบนี้ได้ยังไง
นายอยู่กับ...
ผู้หญิงคนนั้นเหรอ
ฉันจะรีบกลับ
[ฮายุน]
ค่ะคุณป้า
ต้องซื้อ "มักกอลลี" กี่ขวดนะคะ
คะ
กี่ขวดนะคะ
อ้อ โอเคค่ะ
เราต้องซื้อไปกี่ขวด
- ฉันว่าเราเรียกคนไปช่วยเพิ่มดีกว่า - หืม
ผมว่าคงยากที่จะแคสต์ยุนซอกยอง
ทำไมคะ เธอปฏิเสธเหรอ
ช่องไม่เห็นด้วยน่ะ
แต่ฉันชอบเธอนะ...
คงจะมีอุปสรรค์ที่เราทำอะไรไม่ได้อยู่
มันก็ต้องมีบ้างล่ะครับ
รู้ล่วงหน้าก็ไม่เสียหาย
เขาเป็นผู้ใหญ่บ้านบ้านยายฉัน
สวัสดีครับ ผมผู้กำกับซนบอมซู
ดีกับจินจูหน่อยนะ
ไม่ต้องห่วงครับ
นักเขียนอิมทำได้ดีมากแล้วครับ
[ปาร์ตี้เปิดสตูดิโอ]
ไม่คิดเลยว่าจะเจอบรรยากาศแบบนี้...
บางทีมันก็เกิดขึ้นได้
รู้ล่วงหน้าก็ไม่เสียหายนี่
พรุ่งนี้ฉันอยากหยุดงาน
เอาสิ
ผมว่าก็ดี
คุณนี่หลงทางเก่งนะ
ผมไม่ใช่นักท่องเที่ยวนี่ ผมเป็นนักธุรกิจนะ
ยิ่งทำธุรกิจยิ่งต้องรู้ทาง
เวลาไปเที่ยวแล้วหลงทาง คุณก็ยังเที่ยวต่อได้
แต่ถ้าไปทำงาน ธุรกิจคุณเจ๊งแน่นอน
ถ้าไม่สายก็ไม่เป็นไรหรอก
ผมว่าอยู่ตรงนั้นนะ
สวัสดีครับ คุณไม่ได้มาที่นานเลย
- ฉันเหรอ - ผมจำผิดรึเปล่านะ
ขอเบียร์แก้วนึงค่ะ
- ดื่มกลางวันแสกๆ เลยเหรอครับ - ฉันไม่ค่อยรู้ว่าอะไรอร่อย
ไม่รู้ว่าร้านไหนดัง ร้านไหนอร่อย
ตอนไปญี่ปุ่น...
ฉันมักจะสั่งเบียร์มาดื่มก่อนเสมอ
เหมือนกันเลย
ที่นี่อะไรอร่อยนะ
คุณควรจะสั่งรามยอน ในร้านขายรามยอนนะ
ยังไงในเมนูก็มีแค่รามยอนอยู่ดี
คุณครับ ขอรามยอนสองที่ แล้วก็เบียร์เพิ่มอีกที่ครับ
ครับ ขอบคุณมาก
- ขอบคุณค่ะ - ผมจำได้แล้ว
คุณมาที่ร้านกับแฟนบ่อยๆ
เขาเป็นลูกค้าประจำเลยนะ
เขาย้ายไปอยู่ที่อื่นแล้วเหรอ
- ฉันไม่แน่ใจค่ะ - ทานให้อร่อยครับ
[7 ตุลาคม ปี 2016 อึนจองกับฮงแดมาที่ร้านนี้]
[7 ตุลาคม ปี 2016]
ฉันจะสั่งเบียร์เพิ่มนะ
ถ้าหายเมาแล้วฉันจะเขิน
[7 ตุลาคม ปี 2016 อึนจองกับฮงแดมาที่ร้านนี้]
โทษที
ผมอยากทำแบบนี้มานานแล้ว
ชอบเก็บนู่นนี่ไว้
แล้วก็ไม่รู้ว่าจะมีความสุขแค่ไหน
คุณนี่นะ ฉันพูดไม่ออกเลย
ผมน่ะ...
ตั้งใจเก็บเรื่องของเราไว้ทุกอย่างเลย
ทั้งเขียน ทั้งถ่ายรูป
ดูสิ
มันเป็นแอปไว้เก็บรูปกับโน้ตสั้นๆ
ตอนนี้ผมให้คุณดูไม่ได้...
ไว้แต่งเมื่อไหร่ผมจะเอาให้ดูนะ
อยากรู้จังว่าเมื่อไหร่
ก็ตอนที่คุณตอบตกลงนั่นล่ะ
สวยดีนะว่ามั้ย
มันทำให้ร้านเก่าๆ ดูดีขึ้น...
เพราะพวกเขาตกแต่งร้านใหม่
คุณมาวิเคราะห์ เรื่องอำนาจทางการค้าเหรอ
ห้ะ
พูดเรื่องอะไรกัน ผมมาเดตต่างหากล่ะ
คุณแค่หาข้ออ้าง
เปล่านะ
คุณบอกว่าจะเปิดร้านอาหารอีกร้าน
ฉันรู้ว่าคุณหาทำเลอยู่
จะเปิดร้านรามยอนเหรอ
นี่ ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย
ช่างเถอะ
ถ้าเป็นงั้นจริง คุณโกรธอะไรผมล่ะ
อึนจอง
ที่รัก
นี่ คุณข้างหน้าผมน่ะ
ผมรักคุณนะ
มองข้างหน้าสิ เดี๋ยวก็ล้มหรอก
[ประกาศปิดบริการ]
เหงาจัง
ไม่คิดว่าจะเหงาขนาดนี้
ไม่อยากเชื่อเลยว่า ฉันชอบความสะดวกสบายขนาดนี้
[รายชื่อผู้ติดต่อ]
[ผู้กำกับซน]
ฉันรู้ว่าเขาไม่มีเรื่องจะพูด แต่...
เขาควรจะอยากรู้เรื่องฉันบ่อยๆ สิ
[งานคุณไปถึงไหนแล้ว...]
งานคุณไปถึงไหนแล้ว...
- โทรหาเลย - เฮ้ย ตกใจหมด
ทำไมผู้กำกับต้องลังเล เวลาจะคุยกับคนเขียนบทด้วย
อย่าบอกนะว่าใจเต้น ใจสั่นอะไรแบบนั้นอีก
พูดเรื่องบ้าอะไรเนี่ย
นักเขียนอิมตั้งใจทำงานอยู่ ไม่รู้เหรอว่าต้องเอาใจใส่นักเขียนยังไง
นายไม่ได้เอาใจใส่เธอแบบนั้น
ไม่ย้ายบริษัทเหรอไง
ออกไปเถอะ ต่อให้ไม่มีใครโทรมาเรียก
ได้ยินว่าฮวานดง ดึงทีมงานนายไปหมดเลย
ให้ตาย ฉันอยากจับนาย ส่งโรงพยาบาลจริงๆ
- ฉันเสียสละให้เพราะนี่เป็นงานแรกไง - เสียสละกับผีล่ะสิ
ชักจะน่าสนใจแล้วนะ
นี่ มาเป็นทีมบีให้หน่อยสิ
หืม ว่าไง
ฉันเหรอ ทำไมต้องไปด้วย
บางทีฉันก็รู้สึกเหงาๆ ถ้าไม่มี...
คนที่ทำงานด้วย
มันก็ยัง...
นายมาขอให้ผู้กำกับ ไปเป็นทีมบีให้ได้ยังไง
ไอ้เพื่อนบ้า
ยังไงนายก็ไม่รอดอยู่แล้ว
เป็นทีมบียังมากไปด้วยซ้ำ
คงจะงั้นแหละ
นี่ ดามี ผมมีเรื่องกังวลใจอยู่
ไอ้บอมซูเพื่อนผมเนี่ย มาขอให้ไปอยู่ในทีมบี
เขาทำแบบนั้นได้ไง ผมก็เป็นผู้กำกับเหมือนกันนะ
แต่ผมก็ไม่ได้เกลียดมันนะ
ผมไม่มีศักดิ์ศรีแบบนั้นได้ไงกัน
คุณว่าเขาจริงจังหรือล้อเล่น
ต่อให้เขาล้อเล่น ผมควรจะคิดจริงจังมั้ย...
แล้วก็ไปทำงานเป็นทีมบีให้เขา
ทำไมถึงมาถามนักโภชนาการล่ะ
เพราะผมอยากได้คำแนะนำเรื่องอาหาร
แบบนี้คุกคามทางเพศนะ
จริงเหรอ
ถ้าฉันเกลียดมันอะนะ
แต่ในเมื่อไม่เกลียด ก็ทำต่อเถอะ
รู้สึกเหมือนฟังวิทยุอยู่เลย
มีเรื่องอื่นอีกมั้ย
ผมชอบคุณ
- แถวนี้มีโรงหนังใช่มั้ย - ใช่
มีร้านอาหารอินเดียอยู่ชั้นหนึ่ง
ฉันรู้สึกอยากกินแกงกะหรี่
จองโต๊ะแล้วไปรอฉันนะ ถ้าคุณเลี้ยงข้าว ฉันจะเลี้ยงหนัง
โอ้ โอเค
อาหารไม่แพงหรอก ไม่ต้องกลัวขนาดนั้น
ผมซื้ออินเดียให้คุณเลยก็ได้
ผมเก็บเงินมาตั้งแต่ม. ต้นแล้ว
- พี่จินจู - ยินดีต้อนรับนะ
- ไม่สิ นักเขียนอิม! - เป็นนักเขียนแล้ว
พี่คะ เราซื้อพิซซ่ามา
นี่ เธอนั่งทำงานทั้งวัน แบบนั้นมันอ้วนนะ
ฉันชอบกินมากเลย
- ฉันลืมซื้อเหล้ามา - ดื่มกลางวันแสกๆ แบบนี้ได้ไง
- ฟังดูดีออก - มีอยู่ใช่มั้ย
- อย่าบอกนะ... - ฉันมี "มักกอลลี"
พิซซ่ากับ "มักกอลลี"
พิซซ่ากับมักกอลลีมัน... สุดยอดเลย
ดีมาก!
- ดื่ม! - ดื่ม!
แน่ใจนะ
นักเขียนเหมือนเต่าจริงๆ เลย
เมนูสำหรับผู้ช่วยนักเขียน...
ไม่ได้อยู่บนโต๊ะ
อาหารเป็นแค่ตัวช่วยเสริม พวกเขากำลังบ่นเรื่องอื่นกันอยู่
เธอบอกว่าฉันเป็นแค่เด็กรับใช้
ไม่เห็นต้องพูดออกมาแบบนั้นเลย
นึกว่าจะได้เรียนรู้อะไรบ้าง ถ้าติดอยู่กับเธอตลอด 24 ชั่วโมง
ฉันเอาแต่เรียน เรียน อดทน อดทนให้มากขึ้น
- แล้วฉันก็กลายเป็นนักสืบเอกชน! - โลภมากชะมัดเลย
ทำไมไม่ให้อะไรฉันสักอย่าง ถ้าเธอได้เค้กหรือขนมปังเป็นของขวัญ
ทำไมต้องเก็บอาหารเหลือไว้ด้วย เธอเป็นพระราชารึไง
- ส่วนฉันก็เป็นคนใช้ในครัวแบบนี้ - ฉันโอเคกับทุกอย่างนะ
แต่อยากให้เธอยึดมั่นกว่านี้เวลาทำงาน
เธอบอกว่าเธอไม่รู้ว่า ตัวละครหลักควรจะรู้สึกยังไง
แล้วทำไมต้องมาด่ากันด้วยถ้างั้น
เธอเป็นคนเขียนเรื่องขึ้นมา แต่ฉันต้อง...
รู้ความรู้สึกตัวละครเนี่ยนะ
เล่นใช้ส่วนผสมทุกอย่าง ฉันจะไปรู้ต้นตอได้ยังไงกันว่ามาจากไหน
ฉันเคยเขียนซีนนึงเผื่อไว้ 31 เวอร์ชันแน่ะ
นั่นใช่ไอศกรีมมั้ย ถ้าฉันได้เลือกอย่างที่เธอเลือกบ้าง...
ฉันคงได้เป็นนักเขียนแล้ว
เธอก็เป็นนักเขียนแล้วไง ถึงได้มีสตูดิโอเป็นของตัวเอง
นี่อวดเหรอว่าได้เป็นนักเขียนแล้วน่ะ
เธอมีทุกอย่างแล้ว ไม่ต้องมาพูดเรื่องอดีต...
ให้มันสนุกปากกับคนที่ไม่มีอะไรอย่างเราหรอก
หลงตัวเองจริงๆ
- เธอมีทุกอย่างแล้ว... - จองฮเยจอง
ดีใจจังที่ทุกคนเป็นแบบนี้...
- อิจฉาที่สุดเลย - อิจฉาจริงๆ
ฉันทำได้แล้ว
นักเขียนจองน่ะ
สีนี้เป็นไงบ้าง
โห สวยมากเลยค่ะ
เข้ากับคุณสุดๆ เลยค่ะ
แล้วเธอล่ะซารัง มันแปลกๆ มั้ย รีบตอบหน่อย
โทษทีค่ะ ฉันลืมตอบเพราะมัวแต่ทึ่งคุณอยู่
สวยจังเลยค่ะนักเขียนจอง
แล้วตัวนี้ล่ะ ผู้ชายจะชอบสีนี้มั้ย
ถ้าฉันเป็นผู้ชาย ฉันจะชวนคุณเดตเลยค่ะ
ใช่ มันเป็นสีที่ใส่แล้วจะได้จูบ
จูบเหรอ...
โอ้ ตายแล้ว...
ฉันอยากเอากำปั้นจูบหน้าเธอจริงๆ
ช่างเป็นงานที่ยอดเยี่ยมจริงๆ
ฉันส่งข้อความไปเพราะหูชาไปหมดแล้ว ฉันรู้ว่าทุกคนอยู่ด้วยกัน
ไม่น่าให้ลาพร้อมกันเลย
[คิมฮวานดง]
- คะ ผู้กำกับคิม -สวัสดีครับนักเขียนจอง
ไปทานมื้อค่ำกันดีมั้ยครับ
คือ...
- จะดีเหรอคะ - ครับ เดี๋ยวผมไปรับ
มารับเหรอคะ
เพราะผมชอบงานคุณครับนักเขียนจอง
เพราะผมชอบคุณ นักเขียนจอง
ถ้างั้นก็ได้ค่ะ
- โอเค เดี๋ยวเจอกันครับ - ค่ะ
ตายแล้ว เขานี่...
เขาเป็นอะไรนะ อายุยังน้อยอยู่แท้ๆ
ให้ตาย...
อยากจะบ้า
แท่งนี้มัน...
ตายแล้ว
- สวัสดีค่ะ - ผมอยู่หน้าบ้านคุณแล้ว
อ้อ ถึงแล้วเหรอ
คุณมาเร็วจัง
รอเดี๋ยวนะคะ ฉันจะรีบแต่งตัวแล้วลงไป
โอเค ไม่ต้องรีบครับ
ค่ะ โทษทีนะคะ
- เสร็จเร็วจังครับ - ค่ะ
กินอะไรกันดีครับ
ฉันกินได้ทุกอย่างเลย
เอาเป็นสเต๊กดีมั้ยคะ
สเต๊กอะไรกัน
ผมรู้ว่าคุณชอบกินหมูสามชั้น ไปกินกันดีกว่า
- รู้จักร้านแถวนี้มั้ย - รู้จักครับ
ต้องหาร้านจนได้แหละ
- คุณโอเคนะ - ก็...
คุณทาลิปมาเหรอ
ฉันทาลิปสติก ไม่ได้ทาลิป
บรรยากาศเย็นยะเยือก...
แล้วสีลิปคุณก็เหมือนหมูสามชั้น
เหมาะไปกินหมูสามชั้นเลย
ว้าว!
เรารู้ว่านักเขียนจองเป็นคนแปลกๆ แต่กับผู้กำกับนี่ยังไง
- ผู้กำกับคิมเหรอ - เขาอ่อนโยน...
หล่อแล้วก็ขยันด้วย
- แต่เขาบ้ามากเลย - นิสัยดีแต่ก็บ้านะ
เขาเขียนงานเยอะกว่าเราสามคนอีก
เสนอไอเดียเยอะกว่าเราด้วย
เขาใจดีจริงๆ นะแล้วก็ยิ้มบ่อยด้วย แต่...
แต่เขาจะกลายเป็นทรัมป์ เมื่อไหร่ก็ตามที่เราประชุมกัน
- ไม่มีอะไรหยุดเขาได้ - เขาเป็นประมาณนั้น...
หืม
เปล่า ผู้กำกับก็เป็นงี้แหละ
ไม่ แต่เขาเป็นมากกว่านั้นนะ
เขาทำงานเหมือน...
- อยากจะแก้แค้น - ใช่ อะไรประมาณนั้น
เขาอยากประสบความสำเร็จแรงมาก
- แต่ก็มีเรื่องราวเป็นของตัวเองนะ - ถูก
พวกเราดูคนไม่ผิดหรอก
เรามักจะเห็นสิ่งที่ไม่อยากเห็น
จากมุมมองของฉันคือเหมือน...
แฟนเก่าเขา...
- ไปแต่งงานกับผู้ชายที่ประสบความสำเร็จ - ใช่ ฉันก็คิดงั้น
ไม่มีใครหลอกเราได้หรอก
ไม่แปลกใจเลยที่ทุกคนมาทำงานนี้
นี่ พฤติกรรมของผู้กำกับขึ้นอยู่กับคนเขียนบทนะ
ต้องรู้วิธีทำตัวดีๆ กับเขา
โลกทำให้มันเป็นแบบนั้น
- มันเปลี่ยนไม่ได้หรอก - เธอพูดถูก
ไม่ว่าเราจะทำดีกับเขายังไงมันก็เปลี่ยนไม่ได้
ฉันไม่ได้เป็นแค่นักเขียนธรรมดาๆ นะ
งั้นต้องมีภารกิจแล้ว
อะไรนะ ว่าอีกทีสิ
ส่งข้อความไปหาผู้กำกับซนเลย
"ผู้กำกับ ฉันหิวจัง ช่วยซื้อพิซซ่าหน้ากุ้งมาให้หน่อยสิคะ"
เยี่ยม น่าสนใจมาก
ระยะทางจากช่องมาที่นี่ก็ 20 นาที อบพิซซ่าอีก 20 นาที
รอลิฟต์และอื่นๆ ฉันให้เวลาชั่วโมงนึงเลย
นี่ เขายุ่งเตรียมถ่ายละครอยู่ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามาได้มั้ย
ตายแล้ว เธอคงดูแลเขาไม่ดีสินะ
ก็ได้
ส่งไปแล้ว
ผู้กำกับ ฉันหิวจัง ช่วยซื้อพิซซ่าหน้ากุ้งมาให้หน่อยสิคะ
หมดแรงแล้วค่ะ
เขาอ่านแล้ว อ่านแล้ว
อ่านไม่ตอบเหรอ
หนึ่งชั่วโมงหลังจากที่เขาอ่านข้อความ
ผมอยากให้คุณกินอะไรดีๆ
ผมเลยซื้อข้าวหน้าปลาไหล กับแซลมอนมา แล้วพิซซ่า...
อยู่นี่กันหมดเลยเหรอครับ
ดีใจที่ได้เจอทุกคนครับ เป็นยังไงกันบ้าง
- สวัสดีค่ะ... - สวัสดี...
พิซซ่าหน้ากุ้ง...
เหมือนทุกคนจะกินกันไปแล้ว
คือแป้งพิซซ่ามัน...
- มันบางเกินไป - พวกเขาอยากกินหน้ากุ้งกัน
พิซซ่าหน้าบุลโกกิน่ะ
ก็เป็นได้
- เดี๋ยวผมมา - ไม่ต้องหรอก คุณมาแล้ว
เราโทรสั่งเอาก็ได้ ไม่เป็นไรค่ะ
ผมสั่งแล้วออกไปเอามันเร็วกว่านะ
พวกคุณกินกันต่อเถอะ
- กินรอผมไปก่อน - ให้ตาย...
คุณไม่ต้อง...
กินเร็ว มีปลาไหลนะ
- เธอบอกว่าโลกมันเป็นแบบนั้น - เอาออกมา
นั่นซุป ไปเทในอ่างไป
ทำไมต้องโกรธด้วย
- นี่ - ครับ
ไม่ต้องยืนแบบนั้นก็ได้นะ
คือฉันไม่อยากให้นายมายืนหลังฉันน่ะ
[รายชื่อผู้ติดต่อ]
[อีมินจุน]
เลขหมายที่คุณเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
จะให้บริการฝากข้อความเสียง หลังเสียงสัญญาณ
วันนี้หลับเร็วนะ
เป็นเด็กดีจริงๆ
แม่...
ยังไม่หลับเหรอ
- แม่ ผมว่า... - หืม
ผมเลิกกับซูยองไม่ได้
งั้นก็ไม่ต้องเลิกกันสิ
ชอบซูยองมากขนาดนั้นเลยเหรอ
- ชอบเธอหรือแม่มากกว่า - อือ...
ฉันให้อินกุกเรียนหนังสือที่บ้านดีมั้ย
- เขาต้องไปโรงเรียนด้วยเหรอ - ทำไมล่ะ
เขาบอกว่าอยากแต่งงานกับซูยองเหรอ
เธอรู้ได้ไง
จะได้ไม่โดนเด็กนั่นลงไม้ลงมืออีก
ฉันใส่ใจกว่าที่เธอคิดนะ
นี่ แม่สาวเท่ที่เดินผ่านไปเนี่ย
มาดื่มเบียร์กับเรามา
วันนี้เป็นไงบ้าง
คุณดูเหนื่อยนะ
ฉันรู้
ว่าคุณไม่ได้อยู่ตรงนี้
ฉันเหนื่อยจังเลย
กอดฉันที
ฉันพูดกับพวกเธออยู่นะ
ฉันเหนื่อยมากจริงๆ
ขอบคุณนะ
ขอบคุณ
ขอบคุณนะพี่อึนจอง
ฉันรอเธอพูดแบบนี้มาสองปี
ขอบคุณนะ ที่บอกว่าเธอเหนื่อย
ทำพาสต้ากินกันมั้ย
นายบอกว่าอยากกินอาหารฝีมือฉัน
- เราไม่มีวัตถุดิบนี่ - งั้นไปซื้อกัน
ได้ ขอเป่าผมก่อน
- เป่าแบบนี้ถูกแล้วเหรอ - ถูกสิ
นี่ๆๆ
รู้สึกดีเหมือนมีคนมานวดหัวเลย
[วิปครีม]
เธอชอบแบบผัดน้ำมัน
นายชอบแบบครีม
อร่อยมั้ย
อืม
เค็มไปหน่อย
ฉันว่าโอเคแล้ว
อย่ากินเค็มสิ
ฉันทำเค็มแล้วก็บอกไม่ให้นายกินเค็ม
โง่อีกแล้ว
เอาเบียร์มั้ย
อืม
ถึงเวลาเลือกแล้ว
จับได้แล้ว
ฉันรู้ว่านายชอบฉัน
ฉันชอบเธอ
ฉันชอบเธอ ฮายุน
ฉันชอบเธอ
[ดราม่าจ๋า มาหาหน่อย]
เจอเรื่องไม่ดีมาหรือแค่เล่นไม่เก่ง
นักแสดงจะแสดงอารมณ์ ผ่านกล้องยังไง
อย่าเข้ามาขวางทางสิ
พอได้แล้ว
กล้าดียังไงไปด่าลูกคนอื่นแบบนี้
- อะไร - คุณชนะ
อย่าไปคิดว่าความรู้สึกมันจะอยู่ อีกวันหรืออีกเป็นพันปี
ต่อให้เธอพร้อมจะให้มันอยู่ต่อไปอีกพันปี
ร่างกายมันก็รับไม่ไหวหรอก มนุษย์เราก็เป็นแบบนี้
พูดอะไรมาก็ได้
ฉันจัดการที่เหลือเอง
เธอสวยมาก
อ่านสคริปต์ละครบอมซูสิ
จะบอกว่าเธอลอกงานฉันเหรอ
นักเขียนอิมลอกงานเขียนนักเขียนจองเหรอ ไม่มีทาง
นี่!
คุณพาฉันมาที่นี่ เพราะไม่อยากให้ฉันตะโกนใส่ใช่มั้ย
จะว่างั้นก็ใช่
กับดักที่ฉันสร้างขึ้นมาเป็นเวลาเจ็ดปี
ฉันกลับติดอยู่ในนั้นเอง
ฉันชอบสคริปต์เธอนะ
ฉันแค่เอาไดอารี่บางส่วนมาเขียน
เมื่อไหร่ก็ตามที่ฉันเห็นความทรงจำ ของนายกับนักเขียนอิม
- ฉันก็รู้สึกหึง - คุณชอบจินจูเหรอ
ไม่ใช่นักเขียนอิมแต่เป็นจินจูเหรอ
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย